Nie. Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) najskuteczniejszymi metodami leczenia objawów potraumatycznych jest terapia EMDR i TF- CBT (terapia poznawczo-behawioralna skoncentrowana na traumie). Nie ma wystarczająco wielu dowodów naukowych na skuteczność innych metod terapeutycznych w leczeniu tej grupy zaburzeń. Klasyczna „terapia przez mówienie” jest niewskazana dla osób po doświadczeniach traumatycznych, gdyż rozmawianie na ich temat może nasilać objawy pacjenta (na przykład zwiększać ilość i częstość intruzywnych wspomnień, rozbudzać i tak już trudne emocje związane z tymi wydarzeniami) czyli powodować retraumatyzację.

EMDR, w przeciwieństwie do pozostałych metod terapeutycznych, nie wymaga od pacjenta długotrwałego i szczegółowego opisywania traumatycznych wydarzeń (długotrwałej ekspozycji na traumatyczne wspomnienie) aby przetworzyć je w bardziej adaptacyjny i mniej destabilizujące dla naszej psychiki wspomnienie. W związku z tym EMDR jest metodą budzącą w pacjentach mniejszy lęk i opór oraz powodującą mniejszy (przemijający) dyskomfort w trakcie pracy nad treściami związanymi z traumą. W sytuacjach pracy ze wspomnieniami skrajnie niekomfortowymi dla pacjenta (na przykład budzącymi duży wstyd) EMDR daje możliwość pracy tak zwanym „Ślepym” protokołem, w którym nie ma potrzeby udzielania szczegółowych informacji słownych o przepracowywanym wydarzeniu.