Objawy zaburzeń potraumatycznych obejmują: nawracające niechciane wspomnienia traumatycznego wydarzenia, koszmary, zaburzenia snu, unikanie bodźców związanych z doznaną traumą, unikanie mówienia i myślenia o tym zdarzeniu, poczucie ciągłego napięcia i niepokoju, nasiloną czujność, drażliwość, wybuchowość, obniżony nastrój, utrata zdolności cieszenia się.

U osób, które przeżyły tak zwane traumy złożone (długotrwałe, powtarzające się traumatyczne wydarzenia- na przykład przemoc domową w dzieciństwie) mogą także występować: trudności w budowaniu bliskich, satysfakcjonujących relacji, niskie poczucie własnej wartości i nasilone negatywne przekonania na własny temat, tendencja do obwiniania się, silny wstyd, słyszenie głosów, luki pamięciowe (amnezja dysocjacyjna), silne rozregulowanie emocjonalne, którego nie da się wytłumaczyć bieżącymi wydarzeniami, niezrozumiałe dla otoczenia zmiany zachowania i sposobu bycia, tendencje autoagresywne.

Psychoterapia traumy jest prowadzona zgodnie ze standardami Europejskiego Towarzystwa Traumy i Dysocjacji (ESTD), z wykorzystaniem metod terapii EMDR- zalecanej przez Światową Organizację Zdrowia do leczenia tego typu trudności.

Psychoterapia skutków traumatycznych doświadczeń jest poprzedzona rzetelną diagnozą zgłaszanych przez pacjenta trudności i ich przyczyny. Obejmuje leczenie między innymi: zespołu stresu pourazowego (PTSD; którego objawy mogą się rozwinąć po pojedynczych doświadczeniach traumatycznych), złożonego zespołu stresu pourazowego (c- PTSD; który jest następstwem długo trwających lub powtarzających się doświadczeń urazowych – na przykład przemocy domowej) oraz dysocjacyjnego zaburzenia tożsamości (DID,rozwijającego się pod wpływem bardzo poważnej, powtarzającej się traumatyzacji we wczesnych latach życia).

W swoim gabinecie psychoterapii zajmuję się leczeniem skutków traumatycznych doświadczeń zarówno u osób dorosłych, jak i dzieci i młodzieży.